Η χαρά της δημιουργίας
Περιεχόμενα
Δεν έχουν μείνει και πολλά να γράψει κανείς για το Minecraft. Η τελική, “επίσημη” έκδοσή του κυκλοφόρησε πριν κανένα μήνα περίπου, αλλά εδώ και περίπου ένα χρόνο, όταν εμφανίστηκε στο internet η πρώτη beta έκδοση, το παιχνίδι έχει εξελιχθεί σε ένα indie φαινόμενο. Στην πορεία προς την ολοκλήρωση, το Minecraft εμπλουτίστηκε με νέα στοιχεία, έκανε τον δημιουργό του, Markus “Notch” Persson έναν από τους πλουσιότερους ανεξάρτητους game developersκαι έγινε σύμβολο της καινοτομίας και της original σκέψης στην ανεξάρτητη σκηνή του gaming.
Μπλουζάκια, δικτυακά memes και αμέτρητα videos έχουν δημιουργηθεί στο όνομά του, μιμητές έκαναν την εμφάνισή τους, οι οποίοι όμως δεν έχουν καταφέρει να το ξεπεράσουν, ενώ ακόμα και η τεράστια Epic παραδέχθηκε την επιρροή του στο νέο της παιχνίδι, Fortnite. Τώρα, το Minecraft “κυκλοφορεί” επισήμως, μέσω της ιστοσελίδας του, ενώ παράλληλα είναι διαθέσιμη η Pocket Edition του για iOS και Android και αναμένεται και η έκδοση για XBLA. Είναι, λοιπόν, ώρα να ρίξουμε μια ματιά στο ανεξάρτητο διαμαντάκι που κατέκτησε τον κόσμο του gaming, την ώρα που δεν πρόσεχε κανείς.
Η πιο παλιά ιστορία του κόσμου
Το ξεκίνημα του Minecraft είναι κάπως ανορθόδοξο: εμφανιζόμαστε κάπου στην ερημιά ενός ολοκαίνουριου, ανοιχτού κόσμου, με μόνα εφόδια τα δυο μας χέρια – τα οποία μεταφράζονται στα δύο πλήκτρα του mouse. Το αριστερό πλήκτρο καταστρέφει/ επιτίθεται, το δεξί τοποθετεί/ χρησιμοποιεί. Κοιτάζουμε γύρω μας, παρατηρώντας το τοπίο, περιμένοντας να εμφανιστεί κάποιο tutorial, κάποιο εισαγωγικό quest, κάτι που να μας δώσει ένα στοιχείο για το τι πρέπει να κάνουμε.Tο Minecraft αποδεικνύεται λιγότερο παιχνίδι και περισσότερο ένα διαδραστικό παιχνιδοκούτι, όπου ο καθένας μπορεί να δώσει μορφή στη δική του εμπειρία.
Όταν δεν γίνεται τίποτα από όλα αυτά, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να δοκιμάσουμε αυτά τα δύο μοναδικά μας εφόδια: σαν παιδιά που πρωτοανακαλύπτουν τον κόσμο με την αφή, συνειδητοποιούμε ότι μπορούμε, με μερικά χτυπήματα, να σπάσουμε τα τουβλάκια που αποτελούν τον κόσμο γύρω μας και να “εξορύξουμε” ό,τι αφήνουν τα θραύσματα τους.
Το χώμα, π.χ. μας δίνει απλώς χώμα. Καθώς εξερευνούμε, συνειδητοποιούμε ότι πέφτει η νύχτα – και η νύχτα στο Minecraft σημαίνει κίνδυνο, καθώς οι σκιές γεμίζουν με ζόμπι, σκελετούς και άλλα τέρατα που θέλουν το κακό μας. Η αντίδρασή μας είναι αυτή του πρωτόγονου ανθρώπου: βρίσκουμε μια τρύπα ή σκάβουμε μία και κρυβόμαστε, μέχρι να ανατείλει ο ήλιος και η ζωή να μπορέσει ξανά να συνεχιστεί. Κάπου εδώ, οι περισσότεροι παίκτες που έχουν συνηθίσει στα objectives, σε πράγματα να ανατινάζονται στα πρώτα τρία λεπτά και στο σενάριο που ξεκαθαρίζει από την αρχή ποιον χαρακτήρα υποδύονται και τι πρέπει να κάνουν, αποθαρρύνονται και κλείνουν το παιχνίδι.
Μάλιστα, το ίδιο έκανε και ο γράφων την πρώτη φορά που δοκίμασε την πρώτη beta του παιχνιδιού. Εδώ όμως έρχεται ένα άλλο ανορθόδοξο στοιχείο του Minecraft: τα πρώτα βήματα στο παιχνίδι εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το κυνήγι στο internet για κάποιο video tutorial ή το επίσημο και υπερπλήρες wiki, που έχει δημιουργήσει η εντυπωσιακή κοινότητα του παιχνιδιού.
Για οποιοδήποτε άλλο παιχνίδι, αυτό και μόνο θα ήταν συνέπεια κακού design και θα τύχαινε αρνητικής κριτικής. Στο Minecraft, αποτελεί ένα είδους “metagame”, που μας ενσωματώνει στην κοινότητα και μας εμβυθίζει ακόμη περισσότερο στην εμπειρία. Η μία συνταγή που θα δούμε σε κάποιο wiki θα μας διαφωτίσει σχετικά με έναν συνδυασμό, αλλά θα μας βάλει στον πειρασμό να δοκιμάσουμε άλλες παρόμοιες και, σιγά σιγά, θα μας εισάγει στον τρόπο σκέψης του παιχνιδιού. Είναι, άλλωστε, ο τρόπος με τον οποίο δημιουργούνται και προοδεύουν οι κοινωνίες: με την σπουδή και τη διάδοση της γνώσης.Κάθε φορά που ξεκινάμε ένα νέο παιχνίδι, δημιουργείται ένας randomly generated ανοιχτός κόσμος, ο οποίος μας περιμένει να τον εξερευνήσουμε.
Την επόμενη ημέρα, οπλισμένοι με κάποιες μικρές νέες πληροφορίες, αποφασίζουμε να στρέψουμε τις γροθιές μας προς το πλησιέστερο δέντρο. Τα κομμάτια του (οι γροθιές μας είναι σίδερο, ρε!) μας δίνουν κομμάτια του κορμού. Ανοίγοντας το inventory μας (με το “E”) και τοποθετώντας τα κομμάτια των κορμών στην περιοχή του crafting, δημιουργούμε ξύλινες σανίδες. Ένα ακόμη βήμα και έχουμε φτιάξει ξύλινες βέργες.
Από εκεί και μετά, είναι θέμα χρόνου να φτιάξουμε τον πρώτο μας πάγκο εργασίας, που προσφέρει περισσότερες επιλογές στο crafting, και, μέσω αυτού, τα πρώτα μας ξύλινα αντικείμενα: μια αξίνα, ένα σπαθί, ένα φτυάρι. Αυτό το πέρασμα από τα γυμνά μας χέρια στα εργαλεία, είναι για μας μια αποκάλυψη που μπορεί να συγκριθεί μόνο με εκείνη του πρώτου πιθήκου που πιάνει το κόκκαλο στα χέρια του, στο 2001 του Stanley Kubrick. Ξαφνικά έχουμε στα χέρια μας εφόδια με τα οποία μπορούμε να εξορύξουμε πέτρα. Βρίσκουμε κάρβουνο. Σκάβοντας πιο βαθιά, ανακαλύπτουμε σίδηρο. Ακόμη βαθύτερα, μας περιμένουν χαλκός, διαμάντια και χρυσάφι. Και το καθένα από αυτά τα ορυκτά μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργήσουμε κάτι άλλο.
Με τον σίδηρο, μπορούμε να φτιάξουμε μεταλλική πανοπλία και σπαθί. Πλέον, τα τέρατα της νύχτας μοιάζουν λιγότερο τρομακτικά. Τα ζώα τριγύρω μας δίνουν κρέας, δέρμα και μαλλί και, με τη βοήθεια ενός φούρνου, μπορούμε να μαγειρέψουμε το φαγητό μας. Με ξύλο και κάρβουνο, φτιάχνουμε πυρσούς και διώχνουμε το σκοτάδι της νύχτας και των υπόγειων σπηλαίων.
Σαν τον ίδιο τον άνθρωπο, έχοντας λύσει τα απολύτως βασικά ζητήματα επιβίωσης, μπορούμε να στραφούμε σε πιο περίπλοκες εργασίες. Μπορούμε να χτίσουμε ένα τεράστιο κάστρο, ή να δημιουργήσουμε μια μεγάλη φάρμα, με σπαρτά που φυτρώνουν κανονικά και ζώα που αναπαράγονται. Μπορούμε να κατασκευάσουμε έναν τεράστιο δρόμο που διαπερνά τον ανοικτό κόσμο, να σκάψουμε όσο πιο βαθιά μπορούμε, ανακαλύπτοντας νέα πετρώματα, ή να φτιάξουμε ένα αυτόματο σύστημα μεταφοράς με γραμμές και βαγόνια.
Κάποιοι αφοσιωμένοι χρήστες έχουν δημιουργήσει έναν πλήρως λειτουργικό υπολογιστή, μόνο με τα εφόδια που τους δίνει ο κόσμος του παιχνιδιού. Κάποιοι μπορεί να αρκεστούν σε ένα απλό ξύλινο σπιτάκι. Το μόνο κοινό που έχουν όλα αυτά μεταξύ τους είναι ότι γίνονται δυνατά χάρη στη φαντασία του παίκτη και στους μηχανισμούς του παιχνιδιού.
Play, survive, create
Το Minecraft είναι ένα παιχνίδι sandbox με την πιο αγνή έννοια του όρου. Κάθε φορά που ξεκινάμε ένα νέο παιχνίδι, δημιουργείται ένας randomly generated ανοιχτός κόσμος, ο οποίος μας περιμένει να τον εξερευνήσουμε. Ενημέρωση με την ενημέρωση, ο κόσμος του παιχνιδιού εμπλουτίστηκε με νέα στοιχεία που εμφανίζονται τυχαία, όπως χωριά με κατοίκους (οι οποίοι, πάντως, προς το παρόν δεν κάνουν και πολλά), περιοχές με πληθώρα πανίδας και χλωρίδας, διαφορετικές κλιματικές ζώνες, έτοιμα μπουντρούμια/ορυχεία, και φυσικά, εκατοντάδες πρώτες ύλες.
Εκτός από τις αμέτρητες επιλογές για crafting, το παιχνίδι περιλαμβάνει και λειτουργίες enchanting, για να δώσουμε bonus στα εργαλεία, τα όπλα και τις πανοπλίες μας (αφού δημιουργήσουμε πρώτα τον κατάλληλο εξοπλισμό, βεβαίως).Ένα νέο game μπορεί να ξεκινήσει σε Survival ή σε Creative mode.
Στο πρώτο, πρέπει παράλληλα με την πρόοδό μας να επιβιώνουμε ενάντια στα τέρατα που βγαίνουν τη νύχτα, αλλά και να φροντίζουμε να κρατάμε τον χαρακτήρα μας χορτάτο, συγκεντρώνοντας τα κατάλληλα αποθέματα τροφής. Ό,τι χρειαζόμαστε, πρέπει να το βρούμε στη φύση ή να το κατασκευάσουμε. Στο Creative mode, ο κόσμος γύρω μας δεν είναι πλέον επικίνδυνος. Τα τέρατα εμφανίζονται και πάλι, αλλά δεν μπορούν να μας κάνουν κακό, ενώ έχουμε στη διάθεσή μας άπειρες ποσότητες από τις περισσότερες πρώτες ύλες και αντικείμενα του παιχνιδιού. Ο σκοπός, φυσικά, είναι να δημιουργήσουμε ό,τι μας κάνει κέφι χωρίς να χρειάζεται να ανησυχούμε για την επιβίωση του χαρακτήρα μας.Tο πέρασμα από τα γυμνά μας χέρια στα εργαλεία, είναι για μας μια αποκάλυψη που μπορεί να συγκριθεί μόνο με εκείνη του πρώτου πιθήκου που πιάνει το κόκκαλο στα χέρια του, στο 2001 του Stanley Kubrick.
Το multiplayer μας επιτρέπει να βρούμε έναν server ή να δημιουργήσουμε (με αρκετή ευκολία) έναν δικό μας. Για αρκετούς παίκτες, εκεί βρίσκεται και ο πυρήνας της εμπειρίας του Minecraft: η συλλογική διαδικασία κατασκευής, η συνεργασία για τη δημιουργία κτιρίων, χωριών, πόλεων, ή απλώς μνημείων στη ματαιότητα, την έμπνευση και τον πολύ ελεύθερο χρόνο! Ή, εναλλακτικά, το troll-άρισμα και η καταστροφή των πραγμάτων που άλλοι έχτισαν με κόπο.
Δίνοντας νόημα στο άπειρο
Κάπου εδώ κάποιος μπορεί να αναρωτιέται: “Προς τι όλα αυτά; Ποιο είναι το νόημα;” Και κυρίως: “Πότε διασκεδάζω;” Η απάντηση σε αυτό έχει να κάνει κατά μεγάλο μέρος με τον λόγο της επιτυχίας του Minecraft: το νόημα το φτιάχνει ο παίκτης. Μπορεί να είναι η αναπαραγωγή της έναρξης του Legend of Zelda ή του κόσμου 1.1 του Super Mario Bros. Μπορεί να είναι το σκάψιμο του μεγαλύτερου ορυχείου, ή το κυνήγι, ή η εξερεύνηση. Το παιχνίδι είναι φτιαγμένο έτσι, ώστε να ανταμείβει οποιαδήποτε ασχολία εκτός από την αναμονή να συμβεί κάτι που δεν έχει προκαλέσει ο παίκτης.
Αποτελεί πηλό στα χέρια μας και ανταποκρίνεται με κάποιο τρόπο σε σχεδόν ό,τι σκεφτούμε να δοκιμάσουμε. Αυτό δεν αποτελεί μόνο επίτευγμα game design, αλλά και τεχνικό κατόρθωμα, καθώς το πρόγραμμα περιέχει κυριολεκτικά χιλιάδες μεταβλητές στον κόσμο του.
Το ξεκίνημα του Minecraft είναι κάπως ανορθόδοξο: εμφανιζόμαστε κάπου στην ερημιά ενός ολοκαίνουριου, ανοιχτού κόσμου, με μόνα εφόδια τα δυο μας χέρια.
Αυτό επιβάλλει και τον “φτωχό” οπτικό του τομέα, όπου τα πάντα αναπαριστώνται από κύβους χαμηλής ανάλυσης. Γρήγορα συνειδητοποιεί κανείς, όμως, ότι η εμφάνιση του παιχνιδιού όχι μόνο επιτρέπει την απίστευτη ποικιλία του, αλλά του χαρίζει και ένα ιδιαίτερο, χαρακτηριστικό ύφος που επικοινωνεί στον παίκτη πληροφορίες την ίδια στιγμή που “καρφώνεται” στο μυαλό του. Και η “φτώχεια” αυτή είναι σχετική, καθώς υπάρχουν πολλές περιπτώσεις όπου μαγευτήκαμε είτε από κάποια ειδυλλιακή θέα, είτε από τις σκιές κάποιου ατμοσφαιρικού σπηλαίου, είτε από κάποιο απόμακρο φως μέσα στο σκοτάδι της νύχτας – σε συνδυασμό με την λιγοστή, αλλά πανέμορφη μουσική.
Είναι ειρωνικό ότι το Minecraft “σκοντάφτει” ελαφρώς, ακριβώς όταν προσπαθεί να προσφέρει πιο “παραδοσιακά” στοιχεία ενός videogame. Η τελική έκδοση του παιχνιδιού έχει προσθέσει ένα σύστημα level-up, με πόντους εμπειρίας που αποκτώνται νικώντας τα τέρατα, achievements που δίνουν μια γενική κατεύθυνση στην αρχή του παιχνιδιού και την προσθήκη ενός endgame, δηλαδή δυνατότητας για “τερματισμό” του παιχνιδιού, με την αντιμετώπιση ενός Ender Dragon, ενός boss τέρατος που συναντάται στο The End, μια εναλλακτική “διάσταση” του κόσμου του Minecraft, που γίνεται προσβάσιμο μέσω ενός ειδικού portal.
Πρόκειται για μία από τις λίγες στιγμές που το Minecraft πλησιάζει στην παραδοσιακή φιλοσοφία ενός game, αλλά τα στοιχεία αυτά μοιάζουν περιττά, μια και το παιχνίδι δεν διαθέτει ούτε ιδιαίτερα καλούς μηχανισμούς μάχης, ούτε και δομή που ευνοεί αυτό το είδος gameplay. Πρόκειται, όμως, για στοιχεία που μπορούν να αγνοηθούν πλήρως, μιας και οι δημιουργικοί παίκτες θα βρίσκουν συνεχώς άλλα πράγματα με τα οποία θα προτιμούν να ασχολούνται στον κόσμο του παιχνιδιού. Αντίθετα, παίκτες που θα αποφασίσουν να ασχοληθούν με το παιχνίδι μόνο για να το “τερματίσουν”, είναι βέβαιο ότι θα απογοητευτούν πολύ νωρίς.
Τελικά, το Minecraft αποδεικνύεται λιγότερο παιχνίδι και περισσότερο ένα διαδραστικό παιχνιδοκούτι, όπου ο καθένας μπορεί να δώσει μορφή στη δική του εμπειρία. Ειρωνικά, αυτή η απόλυτη ελευθερία είναι που περιορίζει το κοινό του – μόνο όσοι είναι διατεθειμένοι να αφήσουν την φαντασία τους να οργιάσει και θελήσουν να αφιερώσουν χρόνο και έμπνευση, θα μπορέσουν να απολαύσουν στο μέγιστο αυτά που προσφέρει. Οι υπόλοιποι θα ασχοληθούν για λίγο και θα το κλείσουν απογοητευμένοι, μουρμουρίζοντας την απορία τους γιατί δεν το βουλώνουν επιτέλους οι “καμμένοι” με αυτό το χάσιμο χρόνου. Όμως το Minecraft θα εξακολουθήσει να είναι μία από τις πιο σημαντικές δημιουργίες στον χώρο των videogames, του οποίου οι επιρροές θα οδηγήσουν σε εντελώς νέους τρόπους να αντιλαμβανόμαστε τους ψηφιακούς κόσμους και τις δυνατότητές τους.
Μιχάλης Τέγος
Θετικά
- Ένας ανοιχτός κόσμος με απόλυτη ελευθερία και μεγάλη ποικιλία λειτουργιών και επιλογών
- Ένα ξεχωριστό καλλιτεχνικό στυλ που παραπέμπει στο παρελθόν των videogames, ενώ την ίδια στιγμή δείχνει προς το μέλλον τους
- Ένα σύστημα crafting με απίστευτο βάθος και εύρος
Αρνητικά
- Τα πιο “παραδοσιακά” στοιχεία gaming που προστέθηκαν στην τελική έκδοση μοιάζουν παράταιρα και βιαστικά
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου